BENİ OLDUĞUM GİBİ SEVERMİSİN ? Hırçınlıklarımla, sessizliğimle, GÜRÜLTÜMLE , KORKULARIMLA , yalnızlığımla, beni ben yapan her şey ve geçmişimle olduğum gibi, HER ŞEYİMLE... BEN de en az SENİN KADAR YARALI öfkeliyim belki hayata belki birilerine… Karşılıksız sarılmaya, sarmalanmaya, anlaşılmaya ihtiyacım olamaz mı? Ben de her şeyi bırakıp, koşulsuz sana güvenmek, kendimi bırakmak istiyorum. İstemekten öte belki de tek ihtiyacım bu. Belki değil, biliyorum senin de bu. Sen deki beni, bendeki seni görüyorum. O sınırı bir aşabilsek, günden bir kurtarabilsek kendimizi. Bir an, bir şey geliyor ya senin ya benim içimdeki kırıklığa dokunuyor. Oyunlar,yalanlar devreye giriyor. Tam da bu yüzden düşüncede, hayatın yanılsamalarında değil, birbirimizde, birbirimizin sessizliğinde bulacağız huzuru. Zamandan,mekandan, günden uzakta sen ve ben'in derinliğinde… Şimdi sus, sustum, sarıl bana… Nedensiz, koşulsuz, bedenden öte RUHUNLA- RUHUMLA … OLDUĞUM GİBİ- OLDUĞUN GİBİ... HOŞGELDİN......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder